|
 |
22 stycznia 2007
r.
Monika Glosowitz
poleca:
Dubravka Ugrešić,
Czytanie wzbronione
 Pisarzowi,
który nie zaakceptuje praw rynkowego życia, pozostaje śmierć.
Czytelnik, który nie zaakceptuje tego, co proponuje mu rynek,
skazany jest na literacki post lub też na ponowną lekturę
książek, które już przeczytał
(s. 8). Internuacie, który nie zaakceptuje tego, co proponuje
mu osoba polecająca, zaleca się przejście do poprzedniej/innej
strony.
Najpierw wyjaśnię, kto i
co, potem powiem, dlaczego. Dubravka Ugrešić jest pisarką i
literaturoznawcą, autorką powieści, sztuk teatralnych, esejów,
a także książek dla dzieci. Czytanie wzbronione (Izabelin
2004) to zbiór trzydziestu dwóch esejów o czytaniu, pisaniu i
życiu.
Nie bawimy się w pisanie
blurbów, poza tym teksty (w dodatku zamknięte w ramach tak
szlachetnego gatunku) są trudne do streszczenia. Ugrešić sama
przyznaje się do regularnego (kawiarnianego) ostrzenia swojego
języka. Dlatego tyle tu ironii, dowcipu, leniwego
konceptualizmu (s. 76). Jest też Kłapouchy, nudyści i
Umberto Eco. Do przeczytania najbardziej zachęcam wszystkich
fanów (wierzę w to, że jacyś mężczyźni też siedzą i płaczą nad
rzeką Piedrą) prozy Paulo Coehlo.
Dubravka Ugrešić:
Czytanie wzbronione. Izabelin 2004.
|
